شاید به این فکر نکرده باشید اما اینکه اطرافیان یا خود فرد آسیب‌دیده تا رسیدن نیروهای امدادی بتوانند وضعیت او را تثبیت کنند تا حد زیادی می‌تواند در نجات جان انسان‌ها تاثیرگذار باشد، برای آموختن این نکات خواندن این مطلب که بخش نخست آن روز گذشته منتشر شد را از دست ندهید.

کنترل حریم تماشاچیان

به خاطر حس انسان‌دوستی و کنجکاوی، تماشاچیان زیادی احتمال دارد بخواهند به خودروهای تصادفی نزدیک شوند. اگر تخصص‌های لازم ذکرشده را دارند، از آنها کمک بگیرید، در غیراین‌صورت با احترام و آرامش به آنها یادآوری کنید که احتمال خطر هنوز وجود دارد و بهترین کمک آنها دوربودن از محل تصادف و ایجاد فضای کار به بقیه افراد است.

ممکن است افراد زیادی در تصادفات حضور یابند که اقدامات کمک‌رسانی به مصدومان را مختل کرده یا به تأخیر اندازند. این افراد را می‌توان با چند ترفند از محیط خطرناک دور کرد.

مثل اینکه یک کار بسپارید؛ مثلا کنترل ترافیک یا یک فرد را مأمور کنید تا این تماشاچیان را با احترام و اقتدار از محیط خطر دور کنند.

نکته:

اگر نیروهای کنترل حریم تماشاچی کم و ازدحام جمعیت زیاد بود، از ابزارهایی مانند دوک خطر یا طناب یا نوار خطر برای دور نگه‌داشتن تماشاچیان می‌توان استفاده کرد.

ب ـ ایمنی خودرو:

قبل از هر اقدام جهت ورود به خودرو کمک به مصدوم برای آزادسازی و خارج‌کردن وی از منطقه خطر باید حالات مختلف قرارگیری خودروی تصادفی را بشناسیم و اقدام مناسب برای ثابت‌کردن آن را انجام دهیم.

فراخوانی و تشکیل تیم

تقسیم کار رسته‌هایی که برای تیم نیاز است؛ شامل:

مسئول تثبیت خودرو

مسئول دستیابی و رهاسازی

مسئول کنترل تماشاچی و کنترل ترافیک.

مسئول رسیدگی به خدمات کمک‌های اولیه.

ممکن است بخشی از این تخصص‌ها در جمع شما حضور داشته باشند، پس به سرعت تقسیم کار کرده و اقدامات بعدی را با حداکثر ایمنی و خونسردی کامل انجام دهید. اگر هیچ‌یک از این تخصص‌ها را ندارید، تنها به مرحله ثابت‌کردن و ایمن‌کردن خودرو بسنده کنید تا نیروهای متخصص امدادی برسند.

اقدام؛ فراخوانی و تشکیل تیم

با طرح چند سوال اساسی افرادی را که شرایط مناسب برای کمک به مصدومان دارند را فراخوانی کنید.

١ـ آیا اینجا کسی پزشک یا پرستار هست؟

٢ـ در بین شما نجاتگر هلال‌احمر یا تکنیسین اورژانس حضور دارد؟

٣ـ آتش‌نشان یا کسی که کمک‌های اولیه بلد باشد، اینجا داریم؟

ایمنی شامل دو بخش می‌شود:

الف: ایمنی صحنه.

ب: ایمنی خودرو.

الف: ایمنی صحنه:

١ـ برای ایمن‌بودن از خطرات تصادف می‌بایست هشدارهای لازم به بقیه خودروها داده شود، همچنین جهت انجام اقدامات کمک‌رسانی مطلوب می‌بایست اطراف تصادف از وجود خودروهای دیگر خالی باشد.

برای جلوگیری از خطرات تصادف از علایم و هشدارهای خاص استفاده می‌شود.

٢ـ راهنمایی خودروها و دورکردن تماشاچیان و رهگذران.

٣ـ ١٠٠متر جلوتر و عقب‌تر تصادف را با مثلث خطر علامت‌گذاری کنید و ردی با پارچه قرمز یا لباس به خودروها هشدار دهد.

نکته: در اتوبان بین ٥٠٠ و ٦٠٠متر قبل و بعد از صحنه تصادف (اگر وسط جاده گاردریل یا بلوک بتنی یا بلوار دارد، جلوی تصادف نیاز به نشانه‌گذاری ندارد) را نشانه‌گذاری کنید.

٤ـ جاده‌های دوطرفه با سرعت زیر ١٠٠کیلومتر نشانه‌گذاری بین ٢٠٠ تا ٣٠٠متر (فرمول محاسبه نشانه‌گذاری به صورت حداکثر سرعت جاده ضربدر ٥ محاسبه می‌شود).

نشانه‌گذاری- حداکثر سرعت * ٥

مثال: سرعت مجاز جاده ١١٠کیلومتر نشانه‌گذاری ١١٠×٥=٥٥٠ است.

انواع حالات قرارگیری خودروی تصادفی

١ـ خودرو روی چهار چرخ.

برای ثابت‌کردن خودرو در این حالت عقب و جلوی چهارچرخ خودرو را با سنگ یا الوار محکم کنید.

اگر می‌توانید مانند تصویر ذیل زیر شاسی خودرو را هم سنگ یا الوار بگذارید.

باد لاستیک‌ها را کم می‌کنیم

اگر دسترسی دارید: سوییچ خودرو را ببندید، ترمزدستی را بکشید، دنده را بیندازید و حتی سر باتری‌های خود را جدا کنید.

٢ـ خودرو به پهلو:

ـ از دیلم یا الوار یا یک تنه درخت استفاده کنید و خودرو را مانند تصویر زیر ثابت نمایید.

ـ جاهای خالی را که با زمین در تماس نیست، با الوار یا سنگ پر کند.

٣ـ خودروی واژگون:

ـ برای اینکه خودرو مثل الاکلنگ بازی نکند، کاپوت جلو و صندوق عقب را پر کنید. می‌توانید از لاستیک زاپاس یا الوار یا سنگ صاف استفاده کنید.

ـ جاهایی را که با زمین در تماس نیست، مانند سقف خودرو را پر کنید.

ـ اگر الوار دارید، جلو و عقب خودرو را به صورت اریب الوار بگذارید.

٤ـ خودرو در شیب دره و حالات خاص:

در این مواقع باید با طناب ضخیم، سیم بکسل شاسی خودرو را به یک نقطه محکم مانند گاردریل یا درخت تنومند ببندید.

اگر خودرو به حالت الاکلنگی روی پل قرار دارد، همین اقدامات را با احتیاط فراوان انجام دهید. خودروها به هر صورتی که قرار گرفته باشند، باید در همان حال ثابت شوند.

حذف عوامل خطرساز:

اگر نشتی بنزین مشاهده می‌کنید، باید آن را کنترل کنید.

در صورت نشت مواد شیمیایی و سمی خطرناک (تانکرهای حمل مواد سمی) به صحنه نزدیک نشوید تا نیروهای متخصص برسند.

اگر از زیر کاپوت دود بلند می‌شود یا آتش‌سوزی کوچکی را مشاهده می‌کنید، با کپسول‌های اطفای حریق موجود در خودروهای عبوری آن را خاموش کنید.

روش خاموش‌کردن آتش این حالت از خودروها بدین صورت است که فضایی خالی زیر کاپوت پیدا کنید و شیلنگ کپسول آتش‌نشانی را زیر آن هدایت و سپس محتویات کپسول اطفای حریق را خالی کنید.

دسترسی و آزادسازی مصدوم

مکان‌های دسترسی

از مکان‌های زیر می‌توان به افراد گرفتار یا مصدوم در خودروها دسترسی پیدا و مقدمات خروج آنها از خودرو را فراهم کرد.

١ـ در‌ها ٢ـ شیشه‌ها.

با توجه به شدت صدمات، سن و جنس مصدومان باید برای خروج آنها به ترتیب اقدام کرد: ورود از طریق در: به ترتیب اولویت مراحل زیر را انجام دهید.

١ـ در‌های خودرو را از نظر بازبودن آزمایش کنید.

٢ـ اگر در باز نشد، از چند نفر کمک بگیرید و در‌ها را بکشید.

نکته: از تکان‌های شدید به خودرو بپرهیزید.

٣ـ از دیلم یا زنجیر برای کشیدن در‌ها استفاده کنید.

٤ـ از یک زنجیر یا طناب محکم کمک بگیرید دور ستون درِ خودرو انداخته و آن را به کمک چند نفر بکشید.

شیشه‌ها:

١ـ اگر شیشه‌ای باز یا شکسته است و امکان ورود وجود دارد، از آن استفاده کنید.

٢ـ با رعایت موارد ایمنی خود و مصدوم مانند تصاویر زیر اقدام به شکستن شیشه کنید.

نکته ١: انتخاب شیشه برای شکستن و ورود باید دورترین و امن‌ترین شیشه نسبت به مصدوم باشد.

نکته ٢: برای اینکه خرده‌شیشه‌ها روی صورت مصدوم نپاشد، شیشه را چسب بزنید یا از یک شکاف لباس یا پارچه‌ای را بین شیشه و مصدوم حایل کنید.

نکته ٣: به چهارگوش شیشه با شیء نوک‌تیزی به صورت فنری ضربه بزنید.

بعد از بازشدن محل ورود به خودرو با ایمنی کامل وارد خودرو شوید.

شیشه‌های جلو و عقب خودروها به سختی می‌شکنند؛ پس برای ورود از آن نقاط باید با چاقو مقداری از زوار دور آن را بریده و با دیلم شیشه را درآورید؛ در صورت امکان شیشه‌های جلو و عقب آن را با اره آهن ببرید.

نکته: مراقب شیشه‌های شکسته باشید.

اقدامات ثانویه

وظیفه خود را به‌عنوان یک فرد غیرمتخصص تا این مرحله به خوبی انجام دادید.

پس لطفا در صورت عدم آشنایی با مراحل عملیات نجات مصدوم اقدامات بعدی را انجام ندهید.

در سه حالت می‌توانید در صورت لزوم اقدامات نجات را انجام دهید.

١ـ خطر وقوع آتش‌سوزی و تصادف‌های دیگر.

٢ـ راه روستایی و یا راه فرعی دور از دسترس سریع نیروهای امدادی.

٣ـ وجود آسیب کشنده‌ای که فقط در صورت خروج می‌توان جلو مرگ افراد را گرفت؛ مانند قطع عضو.

حذف عوامل خطرساز

خودروی واژگون یا به پهلو را به حالت اولیه برنگردانید.

تکان‌های شدید به خودروهای تصادفی و مصدمان وارد نکنید.

به خودرویی که به دکل برق برخورد کرده و سیم‌های آن پاره شده و روی آن افتاده، نزدیک نشوید.

کاپوتی را که از زیر آن دود بلند می‌شود؛ باز نکنید؛ فقط سر شیلنگ کپسول اطفای حریق را در همان حالت زیر کاپوت داده اقدام به اطفای حریق کنید.

خودرو در حال سوختن

آموزش استفاده از کپسول اطفای حریق در تصادفات:

همواره برای اطفای حریق‌های کوچک در تصادفات می‌توان از کپسول‌های اطفای حریق موجود در خودروهای عبوری استفاده کرد.

چه موقع از کپسول اطفای حریق استفاده کنیم:

ـ آتش‌سوزی‌های کوچک قابل کنترل داخل اتاق خودرو.

ـ بلندشدن دود از زیر کاپوت خودرو.

ـ آتش‌سوزی‌های موضعی اطراف تصادف.

ـ آتش‌گرفتن لباس مصدوم یا سرنشینان خودرو.

نبایدها:

هرگز نباید برای اطلاع دیگر خودروها از تصادف آتش روشن کرد.

هرگز نباید اطراف تصادف را برای راهنمایی رانندگان دیگر سنگ‌چینی کرد.

هرگز نباید بدون ثابت‌کردن خودروها و حذف عوامل خطرساز اقدام به ورود به خودرو یا خارج‌کردن مصدومان گرفتار کرد.

تکان‌های شدید به خودروهای تصادفی و مصدمان وارد نکنید. نباید به خودرویی که به دکل برق برخورد کرده و سیم‌های آن پاره شده و روی آن افتاده، نزدیک شد.